Namərd gülləsinə tuş gəlməsəydi, bu gün 95 illik yubileyini keçirdəcəydik… Əjdər Rza oğlu Xanbabayev
Azərbaycanın tanıdığım ən işıqlı ziyalılarından idi: pozitiv, həyatsevər, övladcanlı—Afət və Nərgiz adlı 2 gül parçası kimi qızı vardı, onlarla nəfəs alırdı: “Onlarsız bir gün də yaşaya bilmərəm”- deyərdi. Etibarlı dostları vardı(çünki özü çox etibarlı, sədaqətli, qayğıkeş insan idi), sevdiyi peşəsi—kitab dünyası vardı. Şərq ədəbiyyatını, klassik dünya şedevrlərini müntəzəm olaraq mütaliə edərdi, farsı, rusu gözəl bildiyindən həmin əsərləri orijinaldan oxuyurdu. Ötən əsrin sonlarında mənfur qonşularımız Qərbi Azərbaycandan soydaşlarımızı zorla, vəhşicəsinə qovanda xalqımızın meydanlara tökülərək SSRİ rəhbərliyinə etiraz aksiyalarının ilk günlərindən Əjdər müəllim maddi və mənəvi dəstəyini əsirgəmirdi. Bu xeyirxah əməllərinin hamısının şahidiyəm. Azərnəşrdəki kabinetinə kimlər gəlmirdi—hərəkatın şəriksiz lideri Əbülfəz Əliyev(Elçibəy), Bəxtiyar Vahabzadə,...
Cəmiyyət 16:53