Ölüm,sənə ölüm olsun... - Şəmsi Vəfadar Qənirə Paşayevadan yazır
Söz adamı 26 Sentyabr 2024, 14:42
35334
Mərhum deputat, tanınmış ictimai xadim, professor Qənirə Paşayevanın vəfatının ildönümüdür. Tanınmış şair Şəmsi Vəfadar bununla bağlı mərhum deputatın işıqlı xatirəsinə həsr etdiyi şeiri təqdim edirik:
Qənirə Paşayevanın işıqlı xatirəsinə
Ölüm,sənə ölüm olsun...
Bir gör kimi gedib sevdin.
Ölüm,sənə zülüm olsun,
Dərddən,qəmdən binələnib
Qapısı yox,bacası yox
Bu nə koma,bu nə evdi...?!
Həmçinin oxuyun
Köksündəki gizli yara,
Boy atırmış demə hər gün.
Qəlbi oldu para-para,
Gözlərindən boylanardı,
İlk məhəbbət üzgün-üzgün...
Özü boyda bir ürəkdi,
Dərdi sevdi heyran oldu.
Yaralanmış quş tək səkdi,
O ölümə baxıb güldü...
Qəlbi dərdə meydan oldu.
Ən son xəbərləri bizim Facebook kanalımızda izləyin
Ən son xəbərləri bizim Instagram kanalımızda izləyin
Belə-belə baxa qaldı gözlərim - Cavid Qurbanovun şeiri
Baxıb bu dünyaya baxdı və gördü,Gözəllik tək səndə gördü gözlərim.Baxdı çox dalınca, boylanıb durdu,Belə-belə baxa qaldı gözlərim.Bir gün sənsiz qaldı özü dünyanın,Bir gün sənsiz qaldı gözü dünyanın.Deməyə qalmadı sözü dünyanın,Mənimsə gizlicə doldu gözlərim.Sən gedən yolları gözlədim yenə,Axşamı səhərə bağladım yenə.Adını ürəkdə saxladım yenə,Səni görməsə də, gördü gözlərim.Bir xəfif küləkdə səsin var kimi,Yağış pəncərəmdə izin var kimi.Səhər başdan-başa sən varmış kimi,Arxanca kölgəyə döndü gözlərim.Nə qədər yol getdim, yol sənə çıxdı,Nə qədər gül gördüm, gül sənə baxdı.Ay doğdu, elə bil göylər darıxdı,Aya baxa-baxa yandı gözlərim.Sən gedən yolları gözlədim yenə,Axşamı səhərə bağladım yenə.Adını ürəkdə saxladım yenə,Səni görməsə də, gördü gözlərim.Bəlkə bir gün yenə...
27 Avqust 2026, 12:33
Daş - Sakit Şəkilinin şeiri
Hardasa alnıma bir daş yazılıb,Üzü Nəsimitək soyulacaqdır.Həyatı bir tükdən asılı qalıb,Bir gün qəbrim üstə qoyulacaqdır.O daş, daşlar içrə salıb vəlvələ,O daş ölümünə inanmır hələ.Ərşimi görəndə, dönüb heykələ,O da mənim kimi quruyacaqdır.Həyat dəryasında batanda gəmim,Gəlib yetişəndə axır qismətim.Kədərli bir şəklim, tarixim mənim,O daşın üstündə oyulacaqdır.Əzəldən belədir, bu həyat əlbət,Axıb göz yaşıyla gedir məhəbbət.O daş göstərərək əsil sədaqət,Mənimlə baş - başa uyuyacaqdır.Beləcə qurtarır həyat oyunu,İnsan tez unudur ölən qohumu.Qəbrimi dolaşan qərib ruhumu,Şeytandan, iblisdən qoruyacaqdır.Eşidib naləsin qara torpağın,Dözər şaxtasına çovğunun, qarın.Yağışı, dolunu eyləyib narın,Qəbrimin başını suluyacaqdır.Əzrayıl alanda bir vaxt canımı,Beş arşın ağ ilə allam payımı.Torpağın altında ağrılarımı,Yalnız o anlayıb, o duyacaqdır.İllər ötər, tarix...
27 Avqust 2026, 12:08
AĞAC KİMİ KƏSİN MƏNİ...
Ağac kimi kəsin, doğrayın məni...Uzanıb kədərin caynaqları ,qartal caynağı kimididib-parçalayır ömrümü.Sıxmayın ürəkləri,kəsin! Kəsin! Kəsin məni!..Ağac kimi kəsin, doğrayın məni..Çağırın bağbanı, odunçunu çağırın...Əlindəki mişarla kəssin, doğrasın məni.Bəlkə budaqlarımda qalan son ümid dətorpağa səpilsin... İtib ümidin izləri,sönüb yolların işığı.Ürəyimdə bir hikmət daşı ağlayır səssiz-səssiz..Sanki illərin yükünü sinəsində daşıyır.Baxıb pəncərələrdənyazığınız gəlməsin... Ey düşünən baxışlar, ...
27 Avqust 2026, 11:41
Azərbaycana xəyanət edən ziyalı -Orxan Saffari yazır
Obrazlı desək, Ruhulla Axundov Azərbaycana xainlik edənlər arasında ən savadlı adamlardan idi. O, Azərbaycan sovet dövlət və partiya xadimi, publisist, alim, 1919-cu ildən Azərbaycan Kommunist Partiyasının üzvü, Azərbaycan Kommunist Partiyasının birinci katibi olub. Etdiyi bütün iyrənc əməllərə baxmayaraq, onun ədəbi-elmi fəaliyyətin siyasi fəaliyyətindən ayrıdır və qiymətləndirilməlidir. Belə ki, Ruhullq Axundov Azərbaycan dilinin elmi terminologiyasını hazırlayıb. Ancaq eyni zamanda latın əlifbasına keçidin qızğın tərəfdarlarından və təşkilatçılarından biri olub. Marksın əsərlərini də Azərbaycan dilinə ilk dəfə Ruhulla Axundov tərcümə edib.Bu səbəbdir ki, hətta 1954-cü ildə Mircəfər Bağırov dindirilən vaxt Ruhuıla Axundovun həbsinə Stalindən icazə istədiyini xatırladıb və demişdi ki, Stalin əvvəlcə Bağırovdan onu əvəz edəcək, Azərbaycan dilini...
26 Avqust 2026, 15:56
Ədəbiyyatımızın ögey balası...
Deyirdi ki:- “”Vəfalım mənim” romanımın üstündə başım çox cəncəllər çəkdi. Kitabın içindəki obrazlar canlı şəkildə qarşıma çıxdılar. Məni öldürməyə, işdən qovmağa çalışdılar. Bir dəfə işdən çıxartdılar, yenə mübarizə aparıb öz işimə qayıtdım. Axırda gördülər mümkün deyil, baş elmi işçilikdən məni çıxarıb kiçik elmi işçi elədilər. Maaşım 320 manat idi, elədilər 145 manat. Dedilər get buradan. Dedim heç yana gedən deyiləm. Mən yetim oğlan olmuşam. Pendir-çörək yemişəm. Pendir-çörəklə də uşaqlarımı saxlayacağam, amma sənətimi və iş yerimi dəyişməyəcəyəm. Zaman keçdi, o mənə haqsızlıq edənlərin hamısı gözümün qabağında tut kimi tökülüb getdilər.”Qəribə adam idi. Ömrü boyu haqsızlıq, ədalətsizliklə üz-üzə qalsa da ruhdan düşmür,...
26 Avqust 2026, 10:12
Gözlərin dəryasında qərq olan ömür: Zöhrab Mehdidən "Ürəyimi qoyum"
Ürəyimi qoyum Səhərtək açıl, istəsənAxşam kimi düş, üzümə!Çiçəktək saçıl, istəsənYaz kimi çök, qış üzümə!At başını, at üstünəYastıq elə də, sinəmi!Elə, nə desən razıyam -Şah da, kölə də... sinəmi!Kirpiklərini də qaldırÇalxansın dərya gözlərin!Ya qərq etsin məni, ya da...Gözlərin var ya, gözlərin!...Başı batmasın, başı daSənin keçdiyin küçənin!Bilmədimi kim olduğun Gəlib burdan da, keçənin?!Ayaq basdığın yer var haa...Axı, necə doyum ora!Gözləyirəm, sən qoy götür ...Ürəyimi qoyum ora! (Z.M)...
25 Avqust 2026, 17:33
