İlkin Əhmədov da zamanla Mənsum İbrahimovlaşdı

Açığı, İlkin Əhmədovu ilk dəfə muğam müsabiqəsində görəndə sevinmişdim. 

Sevinmişdim ki, deyəsən, yavaş-yavaş sənətkar yetişir, məsələn, qulağımız daha Mənsum İbrahimovun qulağa yatmayan səsini eşitməkdən bezar olmayacaq, fərqli səs eşidəcəyik. 

Ancaq təəssüf ki, belə olmadı. İlkin Əhmədov da zamanla Mənsum İbrahimovlaşdı. 

O həlim, gözəl səsini qışqırığ, hay-küy əvəzlədi. 

Məncə, İlkin Əhmədovun ən birinci və ən böyük problemi odur ki, özünü Məhəbbət Kazımova oxşatdı. Yəni məsələ oxşatmaq yox, oxşatmaq istəyinin alınmamasıdır. 

Əslində, tək İlkin Əhmədova yox, vaxtı ilə səsi xüsusi eşidilən bir çox ifaçı zamanla manıslaşdı, toybaşlaşdı. 

Halbuki o səslər onları dünyasəviyyəli edə, ən azından, Alim Qasımov kultunu belə qıra bilərdilər. Məsələn, başqa bir nümunə kimi Mirələm Mirələmovu da demək olar. 

Təəssüf ki, Mirələm Mirələmovun da artıq əlində mikrofon yox, eıə bil, ələm var. 

Doğrudur, məsələn, kimsə deyə bilər ki, ifaçı neyləsin? Pul qazanmalıdır, toya getməlidir və s.

Sözsüz, başa düşürəm, kifayət qədər haqlı nüansdır. Ancaq belə məsələlər dinləyicinin və sənətin çox da vecinə deyil. 

Hazırlıqlı dinləyici, oxucu hara getdiyini, nə etdiyini bilmir, məhsulu gözləyir. Ciddi sənət bilmir ki, toylarda hansı bozbaş mahnılarla özünü məhv etməyə məcbur qalırsan. Digər tərəfdən, toya gedən, eyni zamanda sənət göstərən müğənni nümunələri də olduğu üçün, bu arqument də təsir gücünü bir qədər itirir. 

Bu səbəb, hər nə qədər daşdan keçən nüans olsa da, fakt öz faktlığını, sənət də öz mahiyyətini qoruyur. 

Şübhəsiz ki, İlkin Əhmədovun səsi var, ancaq o, artıq o səsdən, səsinin əvvəlki cəsarətindən istifadə edə bilmir. Başqa sözlə, gənc yaşında artıq səsi qorxur, zilə çıxanda səndələməsə də, büdrəyir. 

İlkin Əhmədov artıq səsinin bir konfort məqamını tapıb və oradan çıxmaq istəmir, çıxa bilmir, notlar onun üzünə baxır, o da notların. 

İlkin Əhmədov indi muğama canlı sənət nümunəsi kimi yox, dövlət əmlakı kimi yanaşır. Adama elə gəlir, artıq hər zəngulədən sonra yuxarılara hesabat göndərirlər ki, narahat olmayın, heç bir improvizasiya baş vermədi, salamatlıqdır. 

O, əlindən gələni edir ki, heç bir xüsusi performans olmasın, sənət göstərməsin, ortabablıqla sənət ömrünü başa vursun. 

Qəribə bir mənzərə var. Əslində, İlkin Əhmədov bütün notları yerinə düz qoyur. Nəfəsdə, texnikada problem yoxdur, ancaq nədənsə, musiqi yerinə düşmür. 

Bu mənada, məncə, muğam düzgün oxunanda yox, doğru hiss olunanda yaşayır. 

Görünür, İlkin Əhmədov artıq muğamı doğru hiss edə bilmir. 

İmprovizasiya o qədər yoxa çıxıb ki, adam ifa başlayanda yox, bitəndə təəccüblənir.

İndi İlkin Əhmədovun ifalarına ən yaxşı halda belə demək olur:

“Pis deyil”.  Di gəl, problem də məhz buradadır. 

Təəssüf ki, o səs getdikcə adamı yormağa başlayır. 

Günün birində də o səs adamların başına düşəcək, bununla da muğam, o ifalar yenə eksponat mahiyyəti daşıyacaq.

Həmçinin oxuyun

Azərbaycanda Türkiyə ilə bağlı nə DÜŞÜNÜRLƏR? -SİYASİ ŞƏRH  

Kamran Əliyev Misir Mərdanovun kürəkənini prokuror təyin etdi

"Falcom" MMC-də fəhləninin ölümünün açılmasına KİM MANE OLUR? -ŞOK VİDEO

SEVGİ VƏ HƏYATIN MÜQƏDDƏSLİYİ