Simran HƏSƏNOV - 70 - Daşdəmir ƏJDƏROĞLU YAZIR
Söz adamı 11 Avqust 2026, 17:46
4418
ZAMANIN VƏ SÖZÜN SİMRAN ÖLÇÜSÜ
Dünyanın elə qəribə nizamı, Allahın elə qəliz hesabı var ki, bəzən mənə elə gəlir, adamlar iki yerə bölünür: adam var ki bu həyatda, sadəcə, yer tutur, yerə ağırlıq salır. Adam da var ki oturduğu yeri bəzəyir, ətrafına yüngüllük, işıq daxil edir. Hüquq elmləri doktoru, Qafqaz Müsəlmanları İdarəsinin Aparat rəhbəri, ismayıllılıların sevimlisi, biz yazarların səmimi, ayrılmaz dostu Simran Həsənov məhz o ikinci tayfanın - ömrü bütövlük, ləyaqət imtahanı kimi yaşayanların ən ön sıralarındandır. Bu gün o, həyatın elə bir uca zirvəsinə - 70-dən 71-ə - müdriklik çağına qədəm qoyur ki, oradan geriyə baxanda ancaq fərəh, ağappaq ləyaqət və ədalətlə yaşanmış ömür görünür.
SİMRAN HƏSƏNOVUN 70 İLLİK ÖMÜR ZİRVƏSİ
Mən adamı ilk baxışdan tanıyanam, onun daxili coğrafiyasını bircə cümlə ilə çəkib ortaya qoyanam. Hüquqşünas dostum Simran müəllimə baxanda o daxili coğrafiyanın ən təmiz, fırtınasız xəritəsini görürəm. Bilirsiniz, bu gün dünyada ədalətdən danışmaq, dürüstlük bəyanatları vermək çox asandır - söz ucuzlaşıb, cümlələr bazara çıxarılıb. Amma hüququn o quru, soyuq maddələrini ürəyin istiliyi ilə qovuşdurmaq, qanunun ismətini tam 70 il ləkəsiz qorumaq hər adamın qabiliyyəti, hər ürəyin hünəri deyil. Simran Həsənov maddələri bəzəyib səs-küy salanlardan olmayıb. O, bu illərdə ədaləti tərəziyə qoyanda bəşəri vicdanı həmişə öndə tutub, varlığı və ləyaqətli sükutu ilə həm qanunun keşiyində durub, həm də dostlarına sonsuz güvən verib.
DİK VƏ MƏĞRUR QALAN XARAKTERİN MÖHTƏŞƏM ZƏFƏRİ
Jurnalist gözü ilə baxanda görürsən ki, bəzi insanların ömrü sakit axan bir çaya bənzəyir. Üzərində heç bir fırtına qopmurmuş kimi görünür, amma o çayın dərinliyində elə bir mənəvi zənginlik, elə bir daxili dözüm var ki, heyran qalmamaq olmur. 70 il bir insan ömrü üçün, sadəcə, rəqəmlərin cəmi deyil. Bu, zamanın o amansız dəyirmanında öz mənliyini, insani keyfiyyətlərini üyütməyə qoymayan, hər zaman dik və məğrur qalan xarakterin möhtəşəm zəfəridir. Simran müəllim hüquqşünas soyuqqanlılığı ilə dost səmimiyyətini elə gözəl birləşdirir ki, onunla paylaşılan bir fincan çay, edilən bir söhbət insana həyatın hələ də gözəl, ədalətli və etibarlı olduğunu xatırladır.
Belə yerdə gözəl deyiblər: “Zaman hər şeyi toz-torpağa qatıb aparar, amma təmiz adı, səmimi bir dostun buraxdığı o xoş təbəssümü gizlətməyə qəbirstanlıqların da, tarixin də gücü çatmaz”. Simran Həsənov da dostlarının xatirələrində, qanunun və dostluğun keşiyində hər zaman sözünə, özünə arxalanmaq mümkün olan bütöv bir insan kimi qalıb və qalacaq. Çünki onun daxilindəki mayak hər zaman eyni ulu mənbədən - təmiz mənəviyyatdan, tərəzi dürüstlüyündən və insana olan sonsuz hörmətdən bəhrələnir.
TARİXİN SƏSİ, ZAMANIN NƏFƏSİ
Dünyanı gəzdikcə, Yerin gecəsindən gündüzünə addadıqca, tarixin dərin qatlarında millətin ruhunu, kökünü aradıqca bircə həqiqətə agah olmuşam: milləti yaşadan onun torpağı qədər o torpağın üstündə ucalan mənəviyyat qalalarıdır. Bu qalalar daşdan, kərpicdən hörülmür; onlar insan ömründən, insan ləyaqətindən ucaldılır. Ulu Qafqazın ətəklərində, Şərqlə Qərbin, imanla elmin qovuşduğu bu doğma Azərbaycanda əsrlər boyu inancımızın, tolerantlığımızın və milli bütövlüyümüzün keşikçisi olan ulu təsisat var: bu idarə, sadəcə, dini bir mərkəz deyil, tarixin çətin sınaqlarından, tufanlarından keçib gələn mənəviyyat divanımızdır.
Həmin bu mənəviyyat qalasının idarəçilik yükünü, onun səssiz, fədakar nizamını çiynində daşıyan bir şəxsiyyət var: aparat rəhbəri
millət sevdalısı olan bir şair qəlbi ilə bu ömrə baxanda mən, sadəcə, bir məmur portreti görmürəm. Burada qanunla imanın, hüquqla mənəviyyatın elə bir bütöv vəhdətini görürəm ki, bu xislət millətimizin daxili saflığının aynasıdır. Həyatını dini qaydaların nizamlanmasına, dini qurumların mülki-hüquqi statusunun elmi əsaslarla tədqiqinə həsr edən bu insan, əslində, dövlətçilik tariximizin mənəvi sərhədlərini qoruyan keşikçilərdəndir. Bu insan hamımızın fəxri, özümüzə sirdaş, həmdəm saydığımız, çətin günlərimizin dayağı hesab etdiyimiz Simran Həsənovdur.
QANUNUN SAYRIŞAN İŞIĞI VƏ İMAN TƏRƏZİSİ
Həmçinin oxuyun
Keşməkeşli dünyamızda hər şey sınaqdan keçir. Millətlər də, fərdlər də imperiyaların çöküşündən, quruluşların dəyişməsindən, zamanın amansız gərdişindən keçərək formalaşır. Biz bu torpaqlarda azadlıq davası aparanda, Azərbaycan adını dünyaya yaymaq üçün fəryad edəndə qanunlarımızın da sarsılmaz, mənəviyyatımızın da bütöv olmasını arzulayırdıq. Simran Həsənov məhz o müqəddəs vəhdəti öz fəaliyyətində gerçəkləşdirən ziyalılardandır. O, hüquqşünasdır – soyuq maddələrin, sərt qanunların dilini bilir. Amma o, həm də mənəviyyat ocağının aparat rəhbəridir. Bu o deməkdir ki, onun masası üzərində quru qanun kitabları ilə yanaşı, insan amili, vicdan tərəzisi və Tanrı qorxusu dayanıb.
Simran müəllim Azərbaycanda tolerantlıq və multikulturalizm mühitinin beynəlxalq miqyasda təbliğində, müxtəlif dini icmaların dinc yanaşı yaşamasının qanunvericilik bazasının təmin edilməsində əvəzolunmaz xidmətlər göstərib. Onun rəhbərlik etdiyi aparat, Şeyxülislam Allahşükür Paşazadənin rəhbərliyi altında İslam dünyasında məzhəbçilik ayrı-seçkiliyinə, radikalizmə qarşı sipər çəkən mühüm bir mexanizmdir.
Jurnalist gözü ilə baxanda görürım ki, bəzi adamlar vəzifəyə gəlir və o kürsüdən güc alırlar. Amma Simran Həsənov oturduğu o məsuliyyətli kürsüyə öz elmi səviyyəsini, hüquqi təfəkkürünü və ən əsası, insanı xislətini gətirərək onu ucaldıb. Onun dilindən heç vaxt təfriqə, bölücülük sözü çıxmadı. O, hər bir beynəlxalq görüşdə, xarici qonaqların qarşısında Azərbaycanın dözümlülük mədəniyyətini, millətimizin bəşəri sevgisini böyük qürurla təqdim edib.
ZİYALI LƏYAQƏTİ VƏ MİLLƏT SEVDASI
Mən həmişə yazılarımda, çıxışlarımda bir fikri vurğulamışam: Ziyalı o adamdır ki, onun millət dərdi olsun, o, xalqın ağrısı ilə nəfəs alsın. S.Həsənovun ömür cığırına nəzər salanda onun daxilindəki o səssiz, amma gur yanan millət sevdasını hiss etməmək mümkün deyil. Bu neçə ildə müşahidə aparmışam, Simran müəllimin müsbət xarakterini göstərən bütün vərdişlərinə heyran qalmışam, sadəliyinin, təvazökarlığının, mənəvi dünyasının təmizliyini görmüşəm. Tədbirlərdə həmişə öz yerini, sözünü bilən şəxs kimi yaddaşıma həkk edilib.
Bir tərəfdən dövlətçilik prinsiplərinə sadiqlik, digər tərəfdən milli-mənəvi dəyərlərin keşiyində durmaq - bu iki ağır yükü eyni çiyində daşımaq və tam ləyaqətlə, ləkəsiz şəkildə bu yolu yürümək hər adama nəsib olan xoşbəxtlik deyil.
O, Qafqaz Müsəlmanları İdarəsinin daxili nizamını qoruyarkən, eyni zamanda elmi araşdırmalarını davam etdirib, hüquq elmləri doktoru zirvəsinə yüksəlib. Bu, gənc nəslə, dindarlara və ziyalılara bütöv bir örnəkdir. Elm hər zaman imanın işığı ilə birləşəndə insanlığı xilas edir. Simran müəllim də elmi yaradıcılığı ilə din-dövlət münasibətlərinin mülki-hüquqi aspektlərini araşdıraraq mətbuatımızın və elmimizin tarixinə dəyərli imzalar atıb.
Dostları, həmkarları və onu tanıyanlar yaxşı bilirlər ki, Simran Həsənovun qapısı hər zaman ehtiyacı olanın, dərdini söyləyənin üzünə açıqdır. O, rəsmi sənədlərin sərtliyini öz mülayim, müdrik təbəssümü və insanpərvərliyi ilə yumşaltmağı bacarır. Onun sədaqəti, sadəcə, işinə deyil, bu torpağa, bu dövlətə və mənəvi liderinə olan sarsılmaz vəfasıdır.
HÜQUQŞÜNASLIĞI MƏNƏVİYYATLA BİRLƏŞDİRƏN SADİQ ZİYALI
Bu xatirə yazısı, onun bu millət və din naminə çəkdiyi zəhmətlərin, göstərdiyi fədakarlıqların kiçik bədii etirafıdır. Arzu edirik ki, onun qələmi də, inanc tərəzisi də hər zaman düzlüyün və haqqın tərəfində vursun. Ömür kitabının növbəti səhifələri xalqımıza, dövlətimizə və müqəddəs dinimizə xidmət yolunda ancaq zəfərlərlə, cansağlığı və mənəvi hüzurla yazılsın! Ulu Tanrı bu müqəddəs yolda hər zaman onun dayağı olsun!
Simran Seyfəddin oğlu Həsənov Qafqaz Müsəlmanları İdarəsinin fədakar rəhbəri və millət sevdalısı kimi, ömrünü dövlətçilik və mənəvi dəyərlərin qorunmasına həsr edib. 70 illiyinə həsr etdiyim bu yazı onun hüquqşünaslıq fəaliyyətini mənəviyyatla birləşdirən sadiq bir ziyalının ləyaqətli ömür yolunu əks etdirir. Və sonda Simran müəllimə möhkəm cansağlığı, gümrahlıq, ailə səadəti, nəvə-nəticə toyu və sadiq ziyalı ömrünü sonadək ləyaqətlə yaşamağı arzu edirəm.
Daşdəmir ƏJDƏROĞLU
Ən son xəbərləri bizim Facebook kanalımızda izləyin
Ən son xəbərləri bizim Instagram kanalımızda izləyin
Anna Axmatovaya -Saday Şəkərlinin şeiri
...qalıb ürəyimdə zülmün çatları,bir də qollarımda qandalın yeri,düzgün işləmədi qum saatları,yerimdə sayıramillərdən bəri,hələ də qaradırdamarımda qan, gözlərim dünyanıqanlı görmədə, bir Saday qartaldırazad, firavan, bir Saday hələ dəölür türmədə,elə hey nəmlidirgözlərim, sudur, qurutmaq çətindirbu kəhrizləri, sanki dən səpilmişquş axurudur,qolumda saralanqandal izləri...Saday Şəkərli
26 Oktyabr 2026, 13:29
Samir Feyruzov: Yazıçılıq istedadla yanaşı intellekt də tələb edir
Bizim cəmiyyətdə savadlılıq heç vaxt yüksək səviyyədə olmayıb, kütləvi savadsızlıq həmişə öndə dayanıb. Məhz buna görə də azacıq bicliyi olan, amma heç bir intellekti, savadı və əxlaqı olmayan şəxslər, xüsusilə də yazıçılar bu savadsız cəmiyyəti təəccübləndirə biliblər. Onlara ziyalı deyib efirlərə dırmaşdırırlar. Əyyaş, ailə-uşağını küçələrə atan, kitabdan-mütaliədən uzaq, amma özünü kitab əhli, Kafkadan bir iki əsər oxuyub dərin mütaliəçi kimi göstərən, hökumətdən yararlanmaq üçün hər cür məxfi alçaqlığa imza atan yazıçıların gəlişi gözəl və dərin tülkülüyə əsaslanan fikirləri çoxlarını təəccübləndirir.Bu adamların özlərini qabaqcıl fikir adamı və ziyalı kimi göstərmək üçün Mirzə Cəlilə istinad etmələri də təsadüfi deyil. Çünki Mirzə Cəlillə...
26 Oktyabr 2026, 12:08
Məzarlıqda bitən yovşan... Rüstəm Behrudi
Ətrin öldürdü məni,Bağrım oldu yenə şan-şan.Gördüm ki, boş bir məzaraYenə məndən danışırsan,Məzarlıqda bitən yovşan.Əlim qoynumda gəlmişəm,Əfv et, hönkürüb ağlasam;Öz qəbrim üstə qoyacam,Sənnən bir dəstə bağlasam,Məzarlıqda bitən yovşan.Sən arxasız, mən kimsəsiz,Sənnən axır göz yaşlarım;Burda daşlar daş deyil ki,Bacılarım, qardaşlarım,Məzarlıqda bitən yovşan.Bu son bahar da ölmədim,Ölmədim, yaz, yaz günaha.Mən öz tabutundan tutub,Dönən bir ölüyəm dahaMəzarlıqda bitən yovşan.Məni dərd deyil, adamlar,Adamlar öldürdü; sən, sən...Baş daşıma qoyulacaqÇiçəklərdən də gözəlsən,Məzarlıqda bitən yovşan.Vədə tamamdı, dönəcəm,Gəlim qarışım tüstünə.Gələcəm dua oxuyaq,Ölən bir şairin üstünə,Məzarlıqda bitən yovşan. Ətrin öldürdü məni,Bağrım oldu yenə şan-şan.Gördüm ki, boş bir məzara,Yenə məndən danışırsan,Məzarlıqda bitən yovşan....
20 Oktyabr 2026, 10:59
Bir qızın telləri əsdi üzümə... Vaqif Bayatlı Odərin ŞEİRİ
Gizlicə-gizlicə gəldi buludlar,Gizlicə-gizlicə döndü ümidlər,İndiki buludlar beləcə gəlmir,İndiki yağışlar beləcə yağmır.İllərin o başındanbir qız yaylığı üstdəbir ipək xatirə döndü qəlbimə,bir qızın telləri əsdi üzümə.Gülüm yağış! Çiçəyim yağış!O ipək illərdən,atlaz günlərdən,Gilənar göylərdən dolan yağışım,yollarda yorulubgözümdə, könlümdə qalan yağışım,bir çinar üstündəqoyub gəlmişdim səni,çinarın altında bir gilənar qız.İndiki yağışlar beləcə yağmır...Bu gilənar yağışmənim qəsdimə yağır,O dost çinarın üstündən yağır,On ildən, beş ildən, dünəndən yağır,bütün sevgilərindönən yerindən yağır.Bəlkə də, bəlkə də lal məhəbbətlərindinən yerindən yağır.İllərin altında solmaz o tellər,Hər bulud lələyi ümidlə gələr,O barlı illərin sevgisi qızlarBir də gilə-gilə qızardı bəlkə......
19 Oktyabr 2026, 23:28
Əkrəm Əylisli: “Mən Şeyx Əbdül, Seyran Səxavət deyiləm...”
“İndiki zamanədə zəng edib kiminsə əhvalını soruşmaq çox nadir hallarda olur. Artıq çoxdandır, heç kimlə danışmıram. Xeyli müsahibə istəyən var, heç kimə müsahibə vermirəm. İndiki zəmanədə susmaq daha əlverişlidir”.Citypost.az xəbər verir ki, bu sözləri Pravda.az-a açıqlamasında yazıçı Əkrəm Əylisli deyib.O, “Adamlar və ağaclar” əsərinə görə mükafat alsa da, heç kimin onunla maraqlanmamasından da gileylənib: “O boyda Avropa mükafatı aldım, heç zəng edib təbrik də etmədilər. “Adamlar və ağaclar” əsərim Avropada birinci yerə çıxdı. Heç maraqlanan olmadı. Bu barədə nə yazdılar? Heç nə. Mənim üçün vacib olan belə şeylərdir. Başqa məsələlərə qarışmaq istəmirəm".Ə.Əylisli tədbirlərə dəvət alıb-almaması, hazırda hansı əsəri yazması barədə...
09 Oktyabr 2026, 14:07
İZMİRİ GƏZƏRKƏN
Bu nə sevgidi, ilahi,süzülüb axır üzümə.Baxışlardan leysan kimitökülüb yağır üzümə.Göydən gələn nur selimi,Tanrı dağının yelimi,Ya mən ağılda dəlimi?!.fərəhi sıxır üzümə.Gülə sancılan arıtək,ulu ruhların yarıtək,Min ilin tanışlarıtək-daş-divar baxır üzümə...Mən düşünən kimi bu yer,ləhcə şirin,söhbət şeir.Osmanlı torpağı deyir-duyduğun çıxır üzünə. (Mövlanə məhəlləsi) Avdı Qoşqar
07 Oktyabr 2026, 17:06